Promotoer 2011

Om 19 uur stipt was eenieder present om de start te nemen van wat weer een interessante avond beloofde te worden. We hadden ons allen als ons alterego uitgedost wat in een kleurrijk gegeven resulteerde. Zo hadden we bijvoorbeeld in ons midden: ons bomma, de verpleegster, ne flik, broeder Bob, Cowboy henk, een boskabouter en de Michelin man om er maar een paar te noemen. Na ons wat moed te hebben ingedronken legden we het volgende traject af:

Start in de Met. Iedereen op zijn normale of iets minder normale fiets en karren maar. Hoewel ons verpleegsterke er heel wat moeite mee had zijn we dan toch aangekomen op onze tweede stopplaats.

Bij Henk, Heidi en Timo werden we getrakteerd op een frisse welgekome pint. Die kilometer en een half in de benen bezorgt ne mens redelijk wat dorst.

De Sunset werd overdonderd door de meute zonderlingen, maar we werden er niet minder joviaal door onthaald. De Michelin man was intussen alle aanwezigen aan het stalken om de kaarten voor de fuif te verpatsen.

Bij Tash en Billy in de Molekens bliezen we uit van de lange rit tussen Humelgem en Steenokkerzeel. Tot nu toe nog altijd niemand op zijn muil gegaan. We zijn goed bezig.

Een extraatje dit jaar. De taverne van de Sporthal lag op onze weg en kon dus niet links gelaten worden. Ne goeie Rotte van Haecht of twee later vatten we de tocht naar Perk aan. Voor Bob de Bouwer is er een harde ontmoeting met het Perkse asfalt, maar gelukkig zonder veel erg.

In het Pleintje hebben we de supporters verstoord die van een matchke aan het genieten waren op den televies. Gelukkig hadden ze een klein hooligan gehalte waardoor ons bezoek in alle vredigheid kon worden afgesloten. Inmiddels was ook Khadafi toegekomen.

Brouwershof. Niet ver, maar toch ver genoeg om opnieuw dorst te krijgen. Laat maar komen die pinten. Een eerste waterke passeert over de toonbank. Inderdaad, sommigen hebben nare ervaringen overgehouden aan vorige edities in het proberen volgen van de echte helden die volharden in het gouden gerstennat.

Bij Teniers, alwaar sinds kort een prachtige foto van de Zondagsdrinkers in Koe-outfit de toog siert, was het zoals steeds een heerlijke feeststemming. Een wel geapprecieerde traktatie van de stammenee-bazen was welgekomen. Natuurlijk moesten we er dan wel eentje extra drinken. Zo gaat dat.

De tocht naar De Punt werd even onderbroken door een feit van vandalisme. Een onbekende onverlaat had er lol in om onze banden plat te zetten. Achteraf kunnen we er mee lachen. Onze 007 bezemwagen brengt wederom soelaas door de tijdelijk defecte fietsen in de kar te hijsen. Onze frustratie werd ruimschoots weggespoeld in de Punt.

Dan opnieuw een lange rit naar de Joop en zijn café Onder Den Toren. Een terraske doen. Ne-keer iets anders. Tel daarbij een heerlijke hamburger van Jeanine en het recept is compleet.

In de Linde stond de tapkraan ook weer niet stil. Het heeft ons ook daar weer goed gesmaakt.

Nu werd het echt zwaar. Een rit van maar liefst ne kilometer of drie naar Steenokkerzeel city. Ei-zo-na werden Khadafi en ons bomma opgepakt voor respectievelijk wildplassen en het verstoren van de nachtrust (vlak voor het bureau). Redenaars als we zijn is dit gelukkig in der minne kunnen worden geregeld. Dit leidde tot hilariteit in De Kliek. Daar klinken we met plezier op.

Na de kortste rit van allemaal arriveerden we in Het Wiel. Ook meteen een record in café-vullen verbroken. Van rustig naar overvol in minder dan 30 seconden. Je zou voor minder stress krijgen en aan den drank geraken. Nog steeds hadden we niemand verloren onderweg. Eveneens een unicum in ons bestaan. Miljaar we zijn goed bezig.

En nu de grote finale. Uitblazen en rehydrateren in onze stamkroeg De Markt. Ons verpleegster was opnieuw achter de toog opgevorderd en bediende zijn mede-kroegtochters van bier, bier en nog meer bier. Sommigen waren al blij dat ze het einde gehaald hadden, anderen begonnen nu pas dorst te krijgen. Enfin, tegen een uur of zes viel het doek over deze edtitie van de promotoer. Opnieuw een editie om met fierheid en weemoed naar terug te kijken.

Dank aan alle deelnemers, café uitbaters en begripvolle partners!

Er was eens : ...Promotoer 2011 ...

Op 22 oktober 2011 @ 19:00 uur is het weer zover :  wij, Zondagsdrinkers en sympathisanten zullen op vraag van het Belgisch Nationaal Geografisch Instituut overgaan tot het bepalen van de geolocatie van de belangrijkste drankgelegenheden in Steenokkerzeel. Gezien Greenwich Mean Time weldra afgeschaft zal worden , houden we vanaf 23 oktober 2011 @ 02:20 uur  geen rekening meer met de klok.

Van de gelegenheid maken we zoals altijd gebruik om ons "goede doel 2011" te promoten. Met onze jaarlijkse fuif willen we enkele van onze lokale atleten , welke op topniveau meedingen voor een titel op de "Special Olympics" een hart onder de riem steken.

Iedereen die mee wil komt om 19:00 uur naar de markt : 50° 54' 33,18"N  4° 30' 46,16" O.

Gelieve u te voorzien van volgende attributen :

- Een fiets (met verlichting)

- Een kompas of ander meetinstrument (een meetlat is altijd handig gezien we tot onder te "streepkes" drinken ...)

- Eventueel een reddingsboei , gezien we rond 23:30 langs de vijver in het Floordambos rijden

- Zie onder ...

Het verloop van onze jaarlijkse promotour ziet er dit jaar als volgt uit :

Een aantal zaken zijn belangrijk:

- Deze kroegentocht is toegankelijk voor iedereen (m/v), dus zend naar believen rond.

- Deelnemers dienen op zijn minst een pruik, feestneus of mombakkes op te zetten. De best verklede kan rekenen op eeuwige roem.

- De deelnemer legt 20€ in de gelegenheidspot. De schatbewaarder heeft beslissingsrecht een extra bijdrage te vragen indien dat nodig blijkt. Uit ervaring weten we dat we toekomen.

- De 20€ blijft altijd gelijk, ongeacht waar een deelnemer inpikt tijdens de toer.

- Een quasimodo houdt de tijd in het oog en heeft beslissingsrecht de tocht verder te zetten dan wel een minimum tijd langer te blijven plakken. De tocht geschiedt per fiets of ander niet motorisch aangedreven vehikel

- Let op: De Zondagsdrinkers zien af van elke verantwoordelijkheid inzake verkeersveiligheid. Van elk ander risico trouwens ook.

De boodschap is, niet op uw muil gaan (Enk?) en niet in de vijver vallen (Tischwoe?).

Ik kijk er met veel goesting naar uit! Tot dan vrienden.

De Zondagsdrinkers

!!!  FUIVEN VOOR HET GOEDE DOEL : 19-11-2011  !!!

De inmiddels 7^e benefietfuif van de Zondagsdrinkers, die traditioneel een goed doel binnen de gemeente Steenokkerzeel ondersteund, staat op til. Op zaterdag 19 november 2011 gaan de deuren van zaal “de Molekens” weer open voor de spetterende kinderfuif gevolgd door de nachtelijke happening voor de ouderen.

Steenokkerzeelenaren Jerry De Greef, Bart Paps, Kris De Baerdemaeker, Tom Peeters en Vincent Verbist die VZW ’t Vosje uit Vilvoorde vertegenwoordigen, zullen dit jaar de opbrengst van de fuif mogen ontvangen. Hiermee hebben we een uitermate geschikt doel gevonden dat geheel in ons straatje past.

’t Vosje is een omnisportclub voor personen met een verstandelijke handicap. Reeds vele malen vertegenwoordigden enkele van hun leden België op de Special Olympics, waaronder Jerry de Greef uit Steenokkerzeel.

Paaszondag 24.04.2011

Gewoon een zonnige paaszondag....

Daguitstap 13-03-2011

Al wekenlang werden onze zenuwen door de organisatoren geteisterd. Het mysterie over hoe en wat de daguitstap dit jaar zou worden werd met de dag groter. De beide heren van die dit evenement hadden bedacht en bedisseld genoten er met volle teugen van.

Zondagochtend 6:30u waren we allen aanwezig in De Markt die zijn deuren wat vroeger opende voor de gelegenheid. Na een stevig ontbijt in de vorm van een koffiekoek en een frisse pint achter de kiezen waren we klaar voor onze eerste opdracht. Te voet, twee aan twee vastgeketend naar Kortenberg. Inderdaad, men moet al een redelijk verdord brein hebben om zulks te bedenken. Maar wederom zagen de heren organisatoren dat het goed was en lachten hun blijde lach.

Voor onze allernieuwste Zondagsdrinker, den Bob, was het een extra speciale dag gezien hij zijn doop diende te doorstaan. Welke beproeving konden we den Bob aan zijn been lappen? Tot plots het duivelse plan vorm kreeg. “We pakken hem op zijn meest gevoelige plek!” En zo geschiedde: Onze die hard RSCA supporter van het eerste uur moest in de huid van de leeuw kruipen. Hij kreeg een officieel outfit aangetrokken van de Standard! Het huilen stond hem nader dan het lachen. Dat kon van de vrienden organisatoren niet gezegd worden.

Ergens rond een uur of 8 aangekomen in Leuven hadden we nog even de tijd om een biertje te nuttigen. De reserve pinten die we op oorlogsrantsoenachtige wijze hadden meegekregen in onze LEGE rugzak waren reeds geruime tijd terug geledigd, maar geen nood, aan de voet van de Stella Artois toren is altijd bier in overvoed én in behoorlijk grote glazen. Volle moed werden we begeleid naar de volgende plaats van afspraak. Wij wisten nog altijd van niks, de twee bedenkers liepen echter goed gemutst, hand in hand en in het vuistje lachend voorop want die wisten wat er ons te wachten stond.

Als je al eens ge-kickbiked hebt moet ik u niet vertellen dat ge daar behoorlijk moe van wordt. Enkele Zondagsdrinkers hebben er een paar bijna-doods-revaringen aan overgehouden. Maar dat is gelukkig allemaal terug in orde gekomen he Bosse? Enin, het moet gezegd, zeer plezante bezigheid dat kickbiken. De fotzoektocht was eerder bijzaak, maar het zorgede er wel voor dat we quasie alle stammenees van Leuven zijn tegengekomen waarvan we er dan ook talrijke hebben bezocht. Kickbiken met een stuk in uw voeten is dolle pret edoch niet als evident te omschrijven. Meerdere in Zondagsdrinkers tenue gehulde vleesmassa’s (want men kon moeilijk nog van “mens” als dusdanig spreken) konden de straat van de trottoir niet meer onderscheiden en kwamen meermals ongelukkig ten val, al dan niet geholpen door collega Zondagsdrinkers.

De uitputtingsslag maar nauwelijks overleefd werden we begeleid naar het station alwaar we in stijl werden opgewacht door enige taxi’s. Ons serieus houden was de boodschap teneiden niet halverwege uit het vehikel te worden gesmeten door de chauffeur. Wonderwel hield bijna iedereen zich aan deze normen. Enkel den Hollander dacht dat hij Paul zenuwachtig kon krijgen door enige oortitsen uit te delen. Het onvermijdelijke gebeurde, de chauffeur bracht de wagen op Paul’s verzoek veilig tot stilstand, menig rake tik vielen den Hollander ten deel. Ik denk dat ze dat in Holland “Een koekkie van eigen deeg” noemen.

Ankerbieren Zegevieren! Je zal ons het tegendeel nooit meer horen beweren. Straf spul dat Mechelese bier. We hebben ze allemaal geproefd, herproefd en nog eens herproefd. Gelukkig hebben we de schade enigszins kunnen beperken door een overheerlijke maal te nuttigen waarvan men toch min of meer op zijn positieven raakt.

Plots werd het stil... Organiserend commitee en een kompaan zijn er vanonder gemuisd. De rest van de Zondagsdrinkers bleef verweesd achter met slecht 10 euro op zak en een stuk in onze frak. De ondeuidelijke opdracht luidde “Trekt uwen hoebel, ziet dat ge thuis geraakt”. Ons afvragend of dit nu een spel was, of gewoon mensenkloterij zijn we dan op zoek gegaan naar iets of iemand die ons richting Met wilde brengen. Op zondagavond, 10 zatte vrienden, u kan zich ongetwijfeld voorstellen dat de opdracht zwaarder bleek dan initieel verhoopt.

Enfin, een dolle busrit, enige pinten en veel discutatie later werden we verwelkomd in De Markt door onze organisatoren die zich een breuk lachten met onze verkleumde en door het regen en vriesweer getaande gelaat. “Denk nooit dat het gedaan is mannen!” was de leuze waarmee ze ons nog eens extra bij ons pietje hadden. Voorwaar ik zeg u waarde organisatoren, u heeft een overschot van gelijk, denk maar niet dat het gedaan is.

Foto's Benny

Foto's Alain